Αναρτήθηκε από: palavos | Αυγούστου 21, 2011

Hello Gamers! Onlive is here!

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως προσωπικά δεν είμαι φανατικός gamer. Δεν έχω κονσόλα στο σπίτι μου και η μόνη μου επαφή είναι με τα games για pc ή mac. Τα παιχνίδια που μ’ αρέσουν και που σίγουρα θα αφιερώσω χρόνο είναι τα στρατηγικής, adventure και puzzle. Φυσικά και counter-strike!!!

Για μένα που δεν είμαι φανατικός gamer μου είναι αδιανόητο να τρέχω κάθε λίγο να αγοράζω τίτλους παιχνιδιών ή να αναβαθμίζω τη μονάδα μου για να υποστηρίζει τα πιο καινούργια παιχνίδια, πόσο μάλιστα, με τις τρέχουσες εξελίξεις, να δίνω συνέχεια την πιστωτική μου κάρτα για να κατεβάσω ένα παιχνίδι, το οποίο όταν το τερματίσω δεν θα μπορώ να το μεταπουλήσω ή ακόμα να το δώσω σε ένα φιλαράκι μου.

Καθώς έψαχνα χθες το βράδυ για καινούργιους τίτλους έπεσε το μάτι μου σε μια διαφήμιση της OnLive, η οποία υποσχόταν γρήγορο gameplay, lag free, χωρίς να χρειαστεί να κατεβάσεις τους τίτλους στο pc/mac σου. Κατευθείαν σκέφτηκα “where’s thee catch?” και μπήκα στο site της OnLive για να δω τους τίτλους που έχουν και τις χρεώσεις τις νέας αυτής πλατφόρμας!

Οι τίτλοι της OnLive τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι 75 συμπεριλαμβανομένων πολλών γνωστών τίτλων από όλες τις κατηγορίες και το θετικό είναι πως η εταιρεία προσθέτει συνέχεια τίτλους, νέους και παλαιότερους. Τώρα στο κομμάτι των χρεώσεων όπως φαντάζεστε χρειαζόμαστε πιστωτική κάρτα (η τράπεζα Κύπρου διαθέτει prepaid cards) και υπάρχουν δύο τρόποι χρεώσεων. Ο πρώτος τρόπος είναι με το παιχνίδι. Στον τίτλο που επιλέγεις μπορείς να πάρεις είτε απεριόριστο χρόνο για το παιχνίδι όπου η τιμή είναι ανάλογη της παλαιότητας του τίτλου, είτε να αγοράσεις 3 μέρες game time, είτε 5 ημέρες. Τώρα, αν είστε πιο φανατικός gamer και βρείτε παραπάνω από 2 τίτλους που θα σας ενδιέφερε να παίξετε τότε πάμε στην μηνιαία συνδρομή η οποία είναι και πιο συμφέρουσα. με 9,99 US dollars, έχετε απεριόριστο gameplay σε όλους τους διαθέσιμους τίτλους.

Το θετικό είναι ότι μπορείς να κάνεις δωρεάν εγγραφή στην υπηρεσία, να κατεβάσεις το λογισμικό τους και να ξεκινήσεις να τεστάρεις τους τίτλους, την ταχύτητα κτλ. Η πλατφόρμα σου δίνει 30 λεπτά gameplay δωρεάν.

Η πλατφόρμα της OnLive δοκιμάστηκε σε Apple iMac (mid 2011) Intel core I5 2,5Ghz, 4GB ram, AMD Radeon HD 6750M, Mac Os X snow leopard.

και σε ένα παλιό windows pc. AMD athlon 64 3700+ 2,2Ghz, 2Gb ram, Nvidia GeForce 9400GT, windows vista 32bit.

Και φυσικά internet provider: Forthnet 24mbs (το ρούτερ μου μετά από αναβάθμιση κλειδώνει στα 20mbps)

Στον iMac η πλατφόρμα λειτούργησε άψογα και η εμπειρία του game play ήταν εφάμιλλη με την εμπειρία που έχεις σε ένα εγκατεστημένο στο pc/mac παιχνίδι.

Στο pc η εμπειρία ήταν σχετικά άριστη, παρουσιάστηκαν μερικά προβληματάκια αλλά είμαι σίγουρος ότι έφταιγε η παλαιότητα του συστήματος και όχι η υπηρεσία! Ο λόγος που δοκιμάστηκε σε αυτό το pc ήταν για να δω κατά πόσο χρήστες με παλαιότερα συστήματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την πλατφόρμα. Σε γενικές γραμμές πάντως το παιχνίδι κυλούσε  ομαλά.

Κάπου εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι η OnLive παρουσίασε συσκευή η οποία συνδέεται με την τηλεόραση, έχει χειριστήριο παρόμοιο με το χειριστήριο του xbox και το μόνο που χρειαζόμαστε είναι tv με hdmi σύνδεση, και σύνδεση στο internet. Η τιμή του είναι πιο ελκυστική… 100 dollars baby!!!

Αν είστε gamer αξίζει να δοκιμάσετε την πλατφόρμα της OnLive η οποία προσφέρει gaming εμπειρία με χαμηλό κόστος, χωρίς αγορές τίτλων, εγκαταστάσεις κτλ.

Αναρτήθηκε από: palavos | Αυγούστου 3, 2010

Προσπάθησε να ξεχάσεις

Σκέφτεσαι συνέχεια!

Μπαίνεις στο μπάνιο κι αφήνεις το νερό να τρέξει πάνω σου, να ξεπλύνει μυρωδιές και αναμνήσεις πάνω από το κορμί σου. Να τρέξει το νερό να ξεπλυθεί  η ανάμνηση ενός ξένου κορμιού, που μέχρι πριν ήταν ένα με το δικό σου. Να φύγουν με τα νερά όλες οι στιγμές σας, να φύγει ο πόνος. Είναι περίεργο πως όλες οι στιγμές και οι καταστάσεις που μέχρι τότε σε έκαναν χαρούμενο, τώρα να σε πονάνε τόσο. Τρέχει το νερό και εσύ πολεμάς να αδειάσει το κορμί σου, να αλλάξει συνήθεια, να αλλάξει μυρωδιά.

Δεν τα καταφέρνεις!

Όσο νερό κι αν τρέξει πάνω σου, όσο αφρό και να κάνεις, όσο επίμονα κι αν τρίβεις το σφουγγάρι, στο τέλος… τα κύτταρά σου θα θυμηθούν! Το θερμό συναίσθημα της αγκαλιάς, η γεύση του φιλιού, η μυρωδιά του κορμιού επανέρχονται… Η Ανάμνηση του έρωτα επανέρχεται. Τόση ώρα στο ντους προσπαθείς, πότε βίαια και πότε μαλακά, να αδειάσεις και ξαφνικά, με το πέρασμα της πετσέτας όλα αναιρέθηκαν, μεγεθύνθηκαν.

Κοιτάς τον καναπέ του σαλονιού και όλες οι στιγμές που περάσατε μαζί, αναβιώνουν μπροστά στα μάτια σου. Ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου για να χαθούν, αλλά οι κινούμενες εικόνες μένουν εκεί πεισματικά, μόνο και μόνο για να απλώσεις το χέρι σου τραγικά για να αγγίξεις την ψυχή που κάποτε σε αγκάλιαζε θερμά και τώρα… τώρα δεν είναι εδώ… Βάζεις ένα ποτό να χαλαρώσεις, να ηρεμήσεις και να εξημερώσεις τις εικόνες που ξεπήδησαν μπροστά σου.

Τα καταφέρνεις!

Ηρέμησες σώμα και ψυχή και οι αναμνήσεις θόλωσαν… θάμπωσαν… πάγωσαν!  Πέφτεις στο κρεββάτι σου να κοιμηθείς με την παρηγοριά ότι το αλκοόλ που κυλά στις φλέβες σου θα κάνει τη δουλειά του… Ξαπλώνεις και οι αισθήσεις σου ξυπνάνε! Οι αναμνήσεις, οι μυρωδιές, οι ήχοι, η ηδονή, η ζεστασιά, η αγκαλιά, το φιλί της καληνύχτας και το χαμόγελο της καλημέρας… Όλα ζωντανεύουν, ζωηρεύουν, αγριεύουν σε ένα κρεββάτι για δύο που τώρα κοιμάται ένας. Σε ένα κρεββάτι που δυο ψυχές γίναν ένα, δύο ζωές μοιράστηκαν, συντέθηκαν… και τώρα αποσύνθεση!

Το σώμα σου παλεύει για την επίκτητη εξάρτηση του έρωτα κι εσύ παλεύεις να σμιλεύσεις ό,τι ήταν για δυο, σε μια καινούργια μορφή που θα είναι αποκλειστικά, μοναδικά για ένα… Παλεύεις να κοιμηθείς! Παλεύεις με μαξιλάρια, με σεντόνια, με φαντάσματα! Δεν θα το παραδεχτείς αλλά το νωπό μαξιλάρι σου θα είναι πάντα σιωπηλός μάρτυρας για όλα αυτά τα δάκρυα που φεύγουν τόσο ξένα από τα μάτια σου… ξένα γιατί θα τα αρνηθείς τη στιγμή που θα ακουμπούν το μαξιλάρι…

Η νύχτα πέρασε! Δεν κατάφερες να ξεχάσεις…

θα προσπαθήσεις πάλι!

Deticated to V.G. for the inspiration! Thank you so much!

Αναρτήθηκε από: palavos | Ιουλίου 19, 2010

Σάββατο απόγευμα…

Το ζήτημα είναι πως ξεκινάς! Πως ξεκινάς να γράψεις και να αναλύσεις κάτι που, από τη μια σε πονά και από την άλλη είναι τόσο πολύπλοκο και δύσκολο να εξηγήσεις… Τι να εξηγήσεις δηλαδή; Μια ζωή το κλοτσοσκούφι. Μια ζωή δεξιά και αριστερά να ψάχνεις να βρεις ένα νόημα, ένα σκοπό, ένα λόγο που θα δικαιολογούσε την ύπαρξή σου σε αυτόν τον κόσμο!

Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του χτες βρίσκεις πολλά χρώματα, γεμάτα συναισθήματα και πολλούς χαρακτήρες από τους οποίους πήρες, δανείστηκες, έκλεψες και στο τέλος έκανες δικά σου βιώματα. Ανθρώπους είχες πάντα δίπλα σου. Άλλες φορές τους έβλεπες και άλλες φορές ήτανε απλά σκιές που σου κρύβανε το φως! Το φως όμως δεν το χάρηκες! Δεν το χάρηκες κι ας ήτανε συνέχεια μπροστά σου, κι ας τόλμησες μια φορά να το πιάσεις… Δεν χάρηκες το φως, παρόλο που σου δόθηκε η ευκαιρία. Το θυσίασες για να κερδίσεις δυο στιγμές στον ουρανό!

Δυο στιγμές στον ουρανό που τότε σου φάνηκαν μια ολόκληρη ζωή και τώρα, κοιτώντας πίσω …ήταν απλά δυο στιγμές! Πόσα νόμιζες ότι ήξερες και τελικά σε βγάλαν σκάρτο, ψεύτη, υποκριτή! Όχι βέβαια! Ψέματα δεν είπες… Πεισματικά και εγωιστικά αρνήθηκες να δεις την αλήθεια! Αλλά… και αυτό σαν ψέμα δεν είναι; Και το φως;

Το φως υπάρχει ακόμα μπροστά σου. Περιμένει υπομονετικά να το προσέξεις, να το εκτιμήσεις, να το γευτείς, να το χαρείς, να το αξιώσεις, να το θεοποιήσεις! Κι εσύ βέβηλα και ανάξια θα το πάρεις στα χέρια σου πιστεύοντας ότι η δεύτερη ευκαιρία σου αξίζει! Αυτή τη φορά θα πεις πως είναι αλλιώς… Τώρα ξέρεις!

Ξέρεις;

Ξέρεις ή θα χαραμίσεις ακόμα μια ευκαιρία; Το θέμα είναι να προσπαθήσεις πραγματικά, να βάλεις μέσα στην προσπάθεια όλο σου το είναι στο να κατακτήσεις το φως, να το κάνεις ολότελα δικό σου… να το θεοποιήσεις! Η δεύτερη ευκαιρία θέλει προσπάθεια, πείσμα και θάρρος… Αν στην πρώτη στραβή σηκώσεις τα χέρια ψηλά και παραιτηθείς, θα χάσει νόημα το φως… αλλά κι εσύ… Και μετά το φως;

Μετά το φως σκοτάδι. Το σκοτάδι της λήθης και της λησμονιάς… Θα ξεχάσεις και θα ξεχαστείς… Θα ξεχαστείς στις στοές του χρόνου, σε μια υπόσταση που πραγματικά δεν θα θυμίζει εσένα… θα ξεχάσεις τη ζεστασιά του φωτός! Και το φως θα σταματήσει να υπάρχει και ο χρόνος θα κυλάει πιστά και αδιάκοπα και εσύ θα μεταμορφώνεσαι σε «τότε»… σε «κάποτε» και στο τέλος σε «.» … Κάπως έτσι θα χαθεί ακόμη και η ανάμνηση του φωτός…

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαΐου 17, 2010

Bla blah blah

Πάλι έχω καιρό να γράψω αλλά έχω πολλά που τρέχουνε ταυτόχρονα και με κρατάν απασχολημένο…

1. Κόβω το κάπνισμα!!!

Μιλάμε για την ταλαιπωρία του αιώνα! Είμαι στη φάση που επιτρέπω στον εαυτό μου 8 τσιγάρα το πολύ, την ημέρα και το στερητικό σύνδρομο έχει χτυπήσει κόκκινα! Νεύρα πολλά, πονοκέφαλοι απίστευτοι… Προς το παρών όμως εγώ είμαι ο νικητής και όχι το τσιγάρο! Ευτυχώς με τη διακοπή του πάφα-πούφα δεν ξεκίνησα τη μάσα-μάσα.. κάτι είναι και αυτό! Τραγική ειρωνεία που όλοι με βλέπουν που δεν ανάβω τσιγάρο και μου προσφέρουν συνέχεια! κακοί άνθρωποι…

2. Έχασα κιλά!!!

Αλλαγή στη διατροφή, που επέβαλλε το νινί, και αν εξαιρέσεις κάτι μικρές παρασπονδίες που κάνω μετά τη δουλειά… όλα κυλούν ρολόι! Βέβαια ο στόχος του μήνα είναι να καταφέρω να μπω σε γυμναστήριο σαν πελάτης και όχι σαν επισκέπτης… αλλά το δουλεύουμε σιγά σιγά!

3. Δουλειά στην Πνύκα!

Πρώτη φορά, μετά το ραδιόφωνο, που δουλεύω κάπου και το καραγουστάρω απίστευτα! Μιλάμε περνάω τόσο καλά στη δουλειά, που στη θέση σας θα με ζήλευα! :P

4. Τα SOS!!!

Αν και η Βίκη δεν κατάφερε τελικά να είναι στο team, με τον Αλέξη περνάμε σούπερ!

Αυτά .. άντε να ετοιμαστώ για τα SOS  τώρα! see you soon!

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαΐου 8, 2010

Μας φάγανε τα click!

Έχω μέρες να γράψω και αυτό γιατί είμαι ελαφρώς μουδιασμένος από όλες τις μαλακίες που γίνονται σε αυτό τον τόπο!

Είναι δύσκολο να παρακολουθείς το τι γίνεται σε αυτή τη χώρα, ειδικά αν έχεις μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι Έλληνας είναι αυτός που έχει τον ήλιο, το φως… Τις τελευταίες μέρες δεν βλέπω πουθενά το φως… Το δώσαμε στους άλλους πολιτισμούς και μας έχει μείνει μόνο η μαλακία! Συγνώμη αν γίνομαι δυσάρεστος, αλλά στα χρόνια που πέρασαν η Ελλάδα που έμαθα όταν ήμουν μικρός δεν υπάρχει! Φταίει το πολιτικό σύστημα, το παιδαγωγικό, το ψυχαγωγικό και εμείς! Ναι εμείς φταίμε… εμείς αφήσαμε να φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο… Η ψήφος που “πουλήσαμε” για να βολευτούμε, η σιωπή που κάναμε για να αρέσουμε, τα μάτια που κλείσαμε για να κερδίσουμε κάτι και τα αυτιά που δεν ήθελαν να ακούσουν…

Αρνούμαι πεισματικά να βάλω τη φωτό με το μάυρο “κασκόλ” στο προφίλ στο Facebook! Από τη μία αν το κάνω θα είναι σα να λέω στον εαυτό μου “οκ ρε μαλάκα, το έκανες το χρέος σου… προχώρα παρακάτω” και από την άλλη θεωρώ αυτονόητο ότι ΟΛΟΙ μας καταδικάζουμε το χαμό αυτών των ανθρώπων… Αρνούμαι πεισματικά να συμμετέχω σε παρόμοια group για τους ίδιους λόγους! Εκνευρίζομαι όταν βλέπω άτομα/φίλους που έχουν τη συγκεκριμένη φωτό στο προφίλ τους και είναι και σε αυτά τα group και τη στιγμή που όλος ο κόσμος διαδηλώνει αυτοί κάθονται στα καφέ και απολαμβάνουν τις καφεδάρες τους .. Υποκρισία! Ε! Εγώ υποκριτής δεν είμαι!

Δεν απεργούσα εκείνη τη μέρα για συγκεκριμένους λόγους. Οι απίστευτοι καθηγητές που είχα στο πανεπιστήμιο μας δίδαξαν ότι αυτοί που εργάζονται στα ΜΜΕ ασκούν λειτούργημα σε ένα μέσο που είναι συνταγματικά κατοχυρώνεται σαν δημόσιο αγαθό. Είτε δημοσιογραφικά, είτε ψυχαγωγικά τα ΜΜΕ πρέπει να λειτουργούν συνέχεια. Βέβαια εγώ ΔΕΝ σπούδασα στην Ελλάδα… και παρόλο που η λέξη “ήθος” είναι αμιγώς ελληνική… στο εξωτερικό ξέρουν να την εξηγούν καλύτερα και ξέρουν να την κάνουν πράξη…  Φυσικά και είμαι ενάντια στους πληρωμένους δημοσιογράφους που προπαγανδίζουν … γι’ αυτό και δεν συντάσσομαι μαζί τους!

Διαδήλωση… Για μένα έπρεπε να έχει περισσότερο κόσμο… Αλλά μια φορά.. έτσι για αλλαγή ρε πούστη μου.. θα ήθελα να δω τις αρχές να φυλάνε τους διαδηλωτές και όχι τις τράπεζες … Στην τελική οι τράπεζες έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για αυτά που περνάμε τώρα!

Κόμματα! Έχω σιχαθεί να τους ακούω να μιλάνε… μπλα μπλα μπλα .. και στην πράξη τα ίδια σκατά είναι όλοι τους .. από δεξιά μέχρι αριστερά ! Τα πρόσωπα και οι λέξεις αλλάζουν… οι τοποθετήσεις ουσιαστικά είναι ίδιες .. Έτσι για πλάκα, δεν θα ήταν απίστευτα γαμάτο, η αριστερά που θέλει να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, να κατέβει στους δρόμους και να μαζέψει υπογραφές .. Το σίγουρο είναι ότι θα μαζέψει περι τα 2.000.000 υπογραφές που χρειάζονται… Φυσικά και δεν θα το κάνουν.. τι νομίζετε; Όταν οι μεγάλοι παίρναν μίζες, δεν πετούσαν ξεροκόμματα στην αριστερά!? !? ?!

Δημόσιοι υπάλληλοι… Εδώ το θέμα είναι πολύπλοκο … WAY TOO MANY! και δυστυχώς η άποψη μου γίνεται πιο καθολική σε κάθε συνδιαλλαγή έχω με το δημόσιο, πλην ελαχίστων περιπτώσεων .. Και ναι, σε αυτούς που εργάζονται πραγματικά… είναι μεγάλη μαλακία να τους κόβεις το ψωμί …

Η Ελλάδα που γνώρισα μικρός, δεν υπάρχει πια… Όταν έφυγα στο εξωτερικό να σπουδάσω έλεγα ότι ήμουν από Ελλάδα και το έλεγα με τόση περηφάνια που δεν πίστευα στον εαυτό μου… τώρα που τη λέξη λαμόγιο τη βγάλαμε και εκτός συνόρων.. δεν είμαι και τόσο περήφανος. Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί… φταίμε κι εμείς.. που ξετινάξαμε κάθε τι ελληνικό από πάνω μας, που ευτελίσαμε κάθε τι παρήγαγε αυτός ο τόπος. Θεωρώ τραγικό να σνομπάρουμε τα ελληνικά προϊόντα και στο καπάκι να φωνάζουμε τους επιχειρηματίες που στέλνουν τα εργοστάσια παραγωγής σε χώρες με φτηνό εργατικό προσωπικό… Επίσης τραγικό, πολιτικό πρόσωπο της αριστεράς να διαμαρτύρεται για τα ελληνικά εργοστάσια που κλείνουν και στο πλάνο με τις δηλώσεις του να βλέπεις ότι φοράει φίρμα του εξωτερικού (πανάκριβη) …

Εμείς φταίμε!

Η μαλακία είναι ότι… θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε όλα αυτά που γίνονται … και θα κάνουμε click στα group διαμαρτυρίας στο facebook…

(ΣΚΕΨΗ…) Δεν θα ήταν απίστευτο να έδινε η εκκλησία καμια 10αριά δις για να βοηθήσει το λαό που την έκανε τόσο πλούσια ? Η ακόμα καλύτερα να αποποιηθεί της μισής της περιουσίας για να σωθεί η χώρα ..  (JUST A THOUGHT!!!)

Εμείς φταίμε ρε…

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαΐου 5, 2010

United States of Palavos

Λοιπόν καφριλάκια μου, σαν multiple personality που είμαι, είπα να αυτοψυχαναλυθώ και να σας γράψω τους χαρακτήρες της καθημερινότητάς μου…

Δημήτρης

Κοινωνικό προφίλ καλό, ευγενικός, πρόσχαρος, χαμογελαστός και περίεργος μιας κι επεξεργάζομαι το 100% των πληροφοριών που έχω τριγύρω μου. Κυκλοφορώ (δυστυχώς δεν οπλοφορώ) ανάμεσά σας και συναναστρέφομαι συνήθως με άτομα που πιστεύουν ότι μπορούν να αντέξουν εμένα και τις υπόλοιπες προσωπικότητές μου…

Palavos

Ακριβώς δίπλα στο Δημήτρη, είμαι η ψυχή της παρέας, το party animal (ο Δημήτρης θα το αρνηθεί!), ραδιο-φονικός παραγωγός. μεγάλος κάφρος, ειλικρινής σε βαθμό κακουργήματος και τσιτώνω τους πάντες και τα πάντα γύρω μου! Συνήθως οι φίλοι εμένα φωνάζουν για βοήθεια μιας και έχω την πιο αντικειμενική άποψη… Α! Έχω πάντα δίκιο!

Δημητράκης

Σπάνιος χαρακτήρας μιας και κυκλοφορεί μόνο μέσα στους κόλπους της οικογένειας… συνήθως το παιδί για όλες τις δουλειές μιας και ο μικρότερος αδερφός μου έχει μια ασθένεια που τον κάνει να βαριέται να κάνει το οτιδήποτε.

ΜΙΤΣ (ο λοβερ)

Πολύ υπομονετικός χαρακτήρας με καρδιά αγκινάρα, που συγχωρεί πολλές φορές αλλά, όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι δίνω παπούτσια στο χέρι ανεπιστρεπτί! Αγαπάω με πάθος, είμαι αφοσιωμένος, πιστός (ε τις περισσότερες φορές) και όταν ερωτευτώ πολύ, το κάνω το ψυχικό και μαγειρεύω κιόλας!

Μαλάκας

Με όσους με υποτιμούν, με υπονομεύουν, με καθυστερούν, με ταλαιπωρούν, με βρίζουν, μου παίρνουν το parking, μου παίρνουν τη σειρά … and the list goes on and on .. but you’ve got the picture…

Όσοι πιάσατε το νόημα του τίτλου να μου το στείλετε με mail!!! Winners take a very nice prize (εκτός από την Φίλη μου τη Γεωργία, που έπιασε τον τίτλο με την πρώτη ανάγνωση)…

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαΐου 5, 2010

atonement

atonement

[ə’tōnmənt]

ουσ. επανόρθωση, εξιλέωση, εξιλασμός: in atonement for.. για εξιλέωση του.. §make atonement for εξιλεώνομαι για..

Πως επανορθώνεις το χρόνο που έχεις χάσει;

Πως μπορείς να εξιλεωθείς για όσα δεν έζησες γιατί πεισματικά κρατούσες το βλέμμα σου στο δάχτυλο, ενώ όλοι σου δείχναν το δάσος;

Πολύ απλά! Σηκώνεις το κεφάλι, αδειάζεις όλες τις σκέψεις σου, γεμίζεις θετική ενέργεια και κάνεις το πρώτο βήμα σε μια πορεία που δεν ξέρεις που οδηγεί, που θα σου δείχνει τη σιγουριά της ακινησίας σε κάθε σου βήμα και θα σε κουράζει απίστευτα! Η πορεία είναι μόνο μπροστά!

Για να επανορθώσεις,

να εξιλεωθείς,

να συγχωρήσεις,

να υπαναχωρήσεις,

να  αγαπήσεις,

να αγαπηθείς,

να λατρέψεις,

να πιστέψεις,

να καρδιοχτυπήσεις,

να χαρείς,

να γευθείς,

να αφεθείς,

να ζήσεις… πρέπει να πας μπροστά!  ΑΠΛΑ!

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαΐου 1, 2010

Εξαντλήθηκα και επανακυκλοφορώ!

Τι εβδομάδα ήταν κι αυτή που πέρασε…

α! καλό μήνα κιόλας!

Λοιπόν παίδες, η εβδομάδα που πέρασε  είχε απ’ όλα! Συναίσθημα, μουσική, δουλειά, προτάσεις επαγγελματικές, προτάσεις συναισθηματικές (!), πολύ φαΐ, πολλές αποκαλύψεις… γενικά ήταν σούπερ!

Εν αρχή θα σας αποκαλύψω τη γαμάτη επιχειρηματική πρόταση που μου έκανε η φίλη μου η Χαρά! Μου πρότεινε να ανοίξουμε μαζί μεζεδοπωλείο! Στην αρχή το έλεγα μεταξύ σοβαρού και αστείου… μετά άρχισα να το σκέφτομαι πολύ πιο σοβαρά και “έκλεισε” η συμφωνία! Όλη την εβδομάδα που πέρασε τρέχαμε δεξιά και αριστερά προς αναζήτηση χώρου και δόξα το θεό είμαστε ανάμεσα σε δύο μαγαζιά! Το πρόβλημά στην αναζήτηση ήταν το εξής: το κατάστημα που θα βρούμε να μην είχε πριν παρόμοια επιχείρηση γιατί δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε την επιδότηση του ΟΑΕΔ… #$%^$%&^ … Νομίζω ότι καταλήγουμε σε ένα συγκεκριμένο κατάστημα που είναι πολύ όμορφο, αρέσει και στους δυο μας και είμαι σίγουρος πως, αν τελικά γίνει το μεζεδοπωλείο θα αρέσει και σε σας… Μετά είχαμε μια μικρή έρευνα αγοράς για τον εξοπλισμό του μαγαζιού. Εγώ γνώριζα πάνω κάτω τις τιμές αλλά η Χαρά όχι κι έτσι είχαμε αρκετά απογεύματα μετά την εκπομπή μου, όπου καθόμουν κι έκανα αέρα στη Χαρά για να συνέρθει από τις τιμές που άκουγε… Α! Βρήκαμε και πολύ γαμάτο όνομα για το μαγαζί, αλλά αυτό, θα το αποκαλύψω πολύ αργότερα!

Μέσα στην εβδομάδα έσκασε και μια πρόταση – από το πουθενά – για να γίνουν κάποια άρθρα του blog βιβλίο, κάτι που με έκανε να πετάω από τη χαρά μου! Το πρόβλημα είναι ότι η πρόταση δεν ήταν αρκετά συμφέρουσα, δυστυχώς, και δεσμευόμουν με περίεργους τρόπους… Από τη μια λυπάμαι που δεν υλοποιήθηκε.. και από την άλλη λέω πως μπορεί να ξανασκάσει πρόταση με καλύτερους όρους … ποιος ξέρει… Το σίγουρο είναι ότι είμαι ευγνώμων που στηρίζετε όλοι εσείς αυτό το blog και μου στέλνετε θετικά σχόλια στο facebook! Και ναι! Χαίρομαι πάρα πολύ όταν μου λέτε ότι σας φτιάχνει τη μέρα και ότι σας διασκεδάζει!

Γαματη ατάκα εβδομάδας:  Π-Ρ-Ε-Π-Ε-Ι ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ “ΠΡΕΠΕΙ” …

Γαμάτη διασκέδαση εβδομάδας: Παρασκευή βράδυ στη θεσσαλονίκη, όνομα μαγαζιού δεν θυμάμαι (όσοι με ξέρετε μην κάνετε λόγο για αλτσχάιμερ!) με πολύ σούπερ μουσική και απίστευτο χορό… πολύ χορό… μα πολύ χορό! Ο Dj σούπερ και απίστευτα μπίτια!

Γαμάτη καφρίλα εβδομάδας: Εξαντλήθηκα και επανακυκλοφορώ! συναισθηματικά πάντα… :P

Καλό μήνα ρεεεεεεεεε… πάμε να πιάσουμε το Μάη από τα @ρχίδι@ χαχχαχα

Παλαιότερα άρθρα »

Κατηγορίες

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.