Σκέφτεσαι συνέχεια!
Μπαίνεις στο μπάνιο κι αφήνεις το νερό να τρέξει πάνω σου, να ξεπλύνει μυρωδιές και αναμνήσεις πάνω από το κορμί σου. Να τρέξει το νερό να ξεπλυθεί η ανάμνηση ενός ξένου κορμιού, που μέχρι πριν ήταν ένα με το δικό σου. Να φύγουν με τα νερά όλες οι στιγμές σας, να φύγει ο πόνος. Είναι περίεργο πως όλες οι στιγμές και οι καταστάσεις που μέχρι τότε σε έκαναν χαρούμενο, τώρα να σε πονάνε τόσο. Τρέχει το νερό και εσύ πολεμάς να αδειάσει το κορμί σου, να αλλάξει συνήθεια, να αλλάξει μυρωδιά.
Δεν τα καταφέρνεις!
Όσο νερό κι αν τρέξει πάνω σου, όσο αφρό και να κάνεις, όσο επίμονα κι αν τρίβεις το σφουγγάρι, στο τέλος… τα κύτταρά σου θα θυμηθούν! Το θερμό συναίσθημα της αγκαλιάς, η γεύση του φιλιού, η μυρωδιά του κορμιού επανέρχονται… Η Ανάμνηση του έρωτα επανέρχεται. Τόση ώρα στο ντους προσπαθείς, πότε βίαια και πότε μαλακά, να αδειάσεις και ξαφνικά, με το πέρασμα της πετσέτας όλα αναιρέθηκαν, μεγεθύνθηκαν.
Κοιτάς τον καναπέ του σαλονιού και όλες οι στιγμές που περάσατε μαζί, αναβιώνουν μπροστά στα μάτια σου. Ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου για να χαθούν, αλλά οι κινούμενες εικόνες μένουν εκεί πεισματικά, μόνο και μόνο για να απλώσεις το χέρι σου τραγικά για να αγγίξεις την ψυχή που κάποτε σε αγκάλιαζε θερμά και τώρα… τώρα δεν είναι εδώ… Βάζεις ένα ποτό να χαλαρώσεις, να ηρεμήσεις και να εξημερώσεις τις εικόνες που ξεπήδησαν μπροστά σου.
Τα καταφέρνεις!
Ηρέμησες σώμα και ψυχή και οι αναμνήσεις θόλωσαν… θάμπωσαν… πάγωσαν! Πέφτεις στο κρεββάτι σου να κοιμηθείς με την παρηγοριά ότι το αλκοόλ που κυλά στις φλέβες σου θα κάνει τη δουλειά του… Ξαπλώνεις και οι αισθήσεις σου ξυπνάνε! Οι αναμνήσεις, οι μυρωδιές, οι ήχοι, η ηδονή, η ζεστασιά, η αγκαλιά, το φιλί της καληνύχτας και το χαμόγελο της καλημέρας… Όλα ζωντανεύουν, ζωηρεύουν, αγριεύουν σε ένα κρεββάτι για δύο που τώρα κοιμάται ένας. Σε ένα κρεββάτι που δυο ψυχές γίναν ένα, δύο ζωές μοιράστηκαν, συντέθηκαν… και τώρα αποσύνθεση!
Το σώμα σου παλεύει για την επίκτητη εξάρτηση του έρωτα κι εσύ παλεύεις να σμιλεύσεις ό,τι ήταν για δυο, σε μια καινούργια μορφή που θα είναι αποκλειστικά, μοναδικά για ένα… Παλεύεις να κοιμηθείς! Παλεύεις με μαξιλάρια, με σεντόνια, με φαντάσματα! Δεν θα το παραδεχτείς αλλά το νωπό μαξιλάρι σου θα είναι πάντα σιωπηλός μάρτυρας για όλα αυτά τα δάκρυα που φεύγουν τόσο ξένα από τα μάτια σου… ξένα γιατί θα τα αρνηθείς τη στιγμή που θα ακουμπούν το μαξιλάρι…
Η νύχτα πέρασε! Δεν κατάφερες να ξεχάσεις…
θα προσπαθήσεις πάλι!
Deticated to V.G. for the inspiration! Thank you so much!
προσφατα σχολια